طوسى از فردى به نام ( رشيق ) كه از مأموران معتضد عباسى است ، ماجراى زير را نقل مىكند : ( روزى معتضد خليفه عباسى ما را خواست و گفت شنيده‌ام در خانه حسن عسگرى فرزندى است ، به خانه او برويد و اگر پسرى را ديديد ، او را بكشيد و سرش را براى من بياوريد . ما به سرعت به منزل امام شتافتيم ، خانهء زيبايى ديديم كه در گوشه آن ، اطاقى نظر ما را جلب كرد ، پرده را بالا زديم ، اطاق بسيار بزرگى ديديم كه پر از آب بود و در ميان آب فرشى قرار داشت كه جوانى روى آن به نماز ايستاده بود ، با ديدن او يكى از مأموران خواست او را دستگير كند ، به محض ورود به اطاق ، در آب فرو رفت ، به زحمت او را بيرون آورديم و او بيهوش شد . مأمور دوّم وارد شد او هم در آب فرو رفت و به زحمت او را نيز از آب بيرون آورديم و او نيز بيهوش شد ، ساعتى بعد هر دو در حالى كه از ترس مىلرزيدند به هوش آمدند ، همگى سوار مركبهاى خود شده به سوى جايگاه خليفه رفتيم و ماجرا را برايش توضيح داديم ، او هم مانند ما از ترس لرزيد و گفت : هيچ كس از اين جريان با خبر نشود ، اگر اين ماجرا را براى كسى بگوييد ، شما را خواهم كشت ، ما هم تا وقتى خليفه زنده بود جرأت نكرديم اين ماجرا را بازگو كنيم ) . به دليل همين تعقيب و جستجوها بود كه امام مهدى ( عج ) مجبور شد در پردهء غيبت به سر برد و دوران غيبت صغرى آغاز شد . غيبت صغرى : غيبت صغرى يا دوران غيبت كوتاه امام مهدى ( عج ) از سال 260 هجرى تا سال 329 هجرى به طول انجاميد ، در اين دوران عدّه‌اى به نام وكيل يا نايب خاص ، پل ارتباط ميان امام و شيعيان بودند ، اينان كه همگى از خواص ياران و شيعيان امام بودند ، عبارتند از : 1 ) عثمان بن سعيد : او وكيل امام حسن عسگرى ( ع ) بود كه پس از درگذشت آن امام بزرگوار نايب امام زمان ( عج ) گرديد و شش سال عهده‌دار اين منصب بود . 2 ) محمّد بن عثمان : پس از وفات عثمان در سال 266 هجرى ، فرزند او محمّد بن عثمان نايب امام زمان ( عج ) گشت و مدّت نيابت او 38 سال به طول انجاميد . 3 ) حسين بن روح ، پس از وفات محمّد بن عثمان ، حسين بن روح به نيابت رسيد